Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011

Batthing η οπως αλλιως το λεγανε, η νυχτεριδα με τα ατσαλινα φτερα

Ναι, μικρος ειχες πολυ χρονο. Ουσιαστικα μονο αυτο ειχες. Ειναι γεγονος πως οταν εισαι παιδι, και το κεφαλι σου να αρχισεις να χτυπας στον τοιχο, θα περασεις καλα. Αλλα εμεις ημασταν αλλιως, γιατι υπηρχε το ενα καναλι, το οποιο ενω τωρα εχει βαρεσει διαλυση, τοτε ειχε παρει τα πανω του και μας καλυπτε τον ελευθερο χρονο, το 06. Και το ενα παιδικο, το πρωτο που θυμαμαι και θα θυμαμαι για παντα, δεν ειναι αλλο απο τον.... Νυχτεριδα! Ελα που δεν το εχεις δει. Τον νυχτεριδα? Με τους τοσους "ακυρους" κακκους? (καλα, πιος καραγκιοζης εβγαλε κακο επιστημονο γιογκο α γκογκο ουτε που ξερω..) Αλλα τεσπα, δεν εχει σημασια θα μου πεις, οι κακκοι ειναι κατι της φαντασιας, οτι σου βγει και κατσεις και το γραψεις σε χαρτι. Αλλα ειναι η φαντασια ακριβως που τα αλλαζει ολα, η καταραμενη η φαντασια. Αυτα σου εχουν μεινει, και οσο γελοιο και να μας φαινετε, δεν παιζει να τα ξεχασουμε ευκολα. Τελοσπαντων, τελος η ακυρη αναποληση. Ο νυχτεριδας επαιζε καθε βραδυ μετα τον δον κιχωτη, ενα αλλο κατεστραμμενο παιδικο με τον τυπο που παντου εβλεπε δρακους και ιπποτες. Εγω αυτο δεν το αντεχα, αλλα το υπομεινα για να δω τον νυχτεριδα.. Να βλεπεις εμενα και τα αδερφια μου, και φανταζομαι ολους εσας οχι καταναγκην σε αυτο το παιδικο, να στηνομαστε μπροστα στην τηλεοραση και να παρακολουθουμε χωρις απαραιτητα να καταλαβαινουμε τι βλεπουμε. Θα κανω πιο εκτεταμενη αναφορα, θα παραθεσω και στοιχεια για το παιδικο γιατι οπως το βλεπω εγω, αυτα πρεπει να μεινουν ζωντανα, ειναι αναμνησεις και αποκαλυπτουν ενα κομματι μας πολλες φορες ξεχασμενο. Ομως παντα, η προσωπικη πρωτη αποψη μετραει πιο πολυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου